Mijn eerste Zilverlijngesprek herinnerde me aan mijn oma

Mijn eerste Zilverlijngesprek herinnerde me aan mijn oma

“Ik vind het leuk om een praatje te maken met ouderen. Mijn oma is op 94-jarige leeftijd overleden in haar eigen huis; met haar kon ik altijd heerlijk praten. Ze wist veel over de wereld. Als ik voor de Zilverlijn bel, komt dat gevoel vaak weer terug.”

 

Wouter Meijer (40) is vrijwilliger voor de Zilverlijn, de gratis beldienst voor eenzame ouderen van het Nationaal Ouderenfonds, de VriendenLoterij en KPN Mooiste Contact Fonds. Wouter werkt bij KPN als propositiemanager zorg. Hij ontwikkelt diensten en producten voor zorginstellingen en ziekenhuizen om ouderen te helpen. “KPN geeft mij de mogelijkheid om iets terug te doen voor de maatschappij. Met de Zilverlijn kan ik een heel kwetsbare groep in de samenleving helpen. En dat het relevant is voor mijn werkveld is natuurlijk ook leuk.”

 

“Er zijn 3 dingen die ik belangrijk vind. Ik zoek altijd naar iets gemeenschappelijks in een gesprek. Als je samen iets deelt, maakt dat het gesprek gelijkwaardig. En in ieder gesprek moet er gelachen worden, door de oudere én door mij.”

Surfen en groene vingers

“Ik houd bijvoorbeeld van windsurfen. Laatst sprak ik een mevrouw die samen met haar man haar hele leven heeft gezeild. We spraken over het mysterie van het water en onze avonturen. Met een andere mevrouw heb ik enorm gelachen om de verschillen tussen ons: zij had groene vingers, had vroeger zelfs een hoveniersbedrijf. En in mijn tuin ligt kunstgras. De katten poepen ook op het kunstgras en daar hadden we beide een hekel aan.”

Rijk leven

“Eigenlijk kunnen de gesprekken over van alles gaan. Je geeft een draai aan het gesprek en er is bijna altijd iets dat je bindt. Mijn eerste gesprek was met een vrouw die een rijk leven achter de rug had, net als mijn oma. Ze praatte met veel plezier over haar verleden. Maar het was ook tragisch. De herinneringen waren het enige dat ze had. Ze verlangde enorm terug naar vroeger.”

Eenzaamheid taboe

“Als je dan vraagt waarom iemand geen nieuwe herinneringen maakt, bijvoorbeeld door een leuk uitstapje te maken, merk je dat eenzaam zijn een enorm
taboe is. Op een ochtend probeerde ik een mevrouw te bellen, maar ik kreeg geen gehoor. Toen ik later terugbelde, wist ze meteen dat het de Zilverlijn moest zijn. Blijkbaar belde niemand anders haar. Eerder kon ze niet opnemen omdat ze te veel pijn had. We hebben het gehad over haar reuma en hoe ze daardoor haar dag niet kon inrichten zoals ze zou willen. Dat is confronterend. Door de Zilverlijn word ik bewuster van mezelf en de maatschappij.”

Wachten op de Zilverlijn

“Iemand zit vaak echt op je telefoontje te wachten. Een meneer die ik aan het einde van een ochtend sprak, had de hele ochtend geen boodschappen durven te doen. Bang dat hij de Zilverlijn zou missen. Dat geeft verantwoordelijkheid. De Zilverlijn is belangrijk voor mensen. Dus als ik weet dat ik weer 4 of 5 ouderen mag bellen, wil ik er ook voor hen zijn.”

Ook bellen met de Zilverlijn?

Lijkt het u leuk om net als Wouter te bellen voor de Zilverlijn? Geef u op als vrijwilliger! U kunt gewoon vanuit huis bellen met onze ouderen.
Of doet u liever mee als deelnemer? Meld u gratis aan en u krijgt iedere week een telefoontje!

 

Kijk voor meer informatie op www.ouderenfonds.nl/zilverlijn of bel gratis 0800 1325.

 

nationaal-ouderenfonds

 

 

 

 

Reacties op dit artikel

Wij vernemen graag uw mening
Er zijn nog geen reacties U kunt de eerste zijn die reageert op dit artikel!

Uw gegevens zijn veilig! Uw emailadres en andere gegevens zullen niet worden gepubliceerd of gedeeld met anderen. Verplichte velden zijn gemarkeerd met een *